Collecting knowledge For you !

വാൽനക്ഷത്രത്തോലേക്കു ഒരു യാത്ര

By:
Posted: March 15, 2018
Category: Science , Space
Comments: 0
download palathully android app ! >>>> Get!

നമുക്ക് ഒരു യാത്ര പോകാം. കുറച്ചു ദൂരെ.. ചൊവ്വയിലേക്ക്.

നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ഭൂമിയിൽനിന്നും വിട്ടു. പേടകത്തിൽ അണു. ചൊവ്വയിൽ എത്താൻ ഇനി 7 മാസം എടുക്കും. ഭൂമിയിൽ നിന്നും ചൊവ്വയുടെ ദിശയിലേക്കു പേടകം പോവുകയാണ്. ചൊവ്വ 7 മാസം കഴിഞ്ഞു എത്തുന്ന ദിശയിലേക്ക്. ഇപ്പോൾ ചൊവ്വ കുറേ പിന്നിലാണ്. ഭൂമിയൽ നിന്നും പുറത്തു കടക്കാൻ പേടകം കുറച്ചു ദിവസം മുന്നേ വേഗത കൂട്ടിയതാണ്. ഇപ്പോൾ നമ്മൾ സൂര്യന്റെ ആകര്ഷണ വലയത്തിൽ ആണു. ഭൂമി നമ്മളെ വിട്ടു മുന്നോട്ട് പൊയ്ക്കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ഒരേ വേഗതയിൽ ചൊവ്വയെ ലക്ഷ്യമാക്കി പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണു.
ഈ പേടകത്തിൽ നമ്മൾ പറന്നു നടക്കുകയാണ്. ഭാരമില്ല. എഞ്ജിൻ ഓഫ് ആണു. ഇവിടെ വായു ഇല്ലാത്തതിനാൽ എഞ്ജിൻ ഓൺ ആക്കാതെ അങ്ങനെ ഇതേ വേഗതയിൽ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കും. ന്യൂട്ടന്റെ ഒന്നാം ചലന നിയമം പഠിച്ചിട്ടില്ലേ... അതന്നെ.
ISRO അറിയാതെ നമുക്ക് ഒരു പരീക്ഷണം നടത്തിയാലോ..? റോക്കറ്റ് എഞ്ജിൻ ഒന്ന് കത്തിച്ചാലോ.. ഇന്ധനം ഒക്കെ ധാരാളം സ്റ്റോക്ക് ഉണ്ട്.
നമ്മൾ എഞ്ജിൻ ഓൺ ആക്കി. അതിന്റെ ത്രോട്ടിൽ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു ആക്സില്ലറേഷൻ സെക്കന്റിൽ 9.8 മീറ്റർ ആക്കി. ഈ ആക്സില്ലറേഷൻ എന്നുവച്ചാ എന്നതാ.. വേഗത കൂട്ടുക. അതന്നെ. ബസ്സും മറ്റും വേഗത കൂട്ടുമ്പോൾ അതിൽ ഉള്ള നമ്മൾ പിന്നോട്ട് പോകും. അതേപോലെ റോക്കറ്റ് വേഗത കൂട്ടുമ്പോൾ അവിടെയും നമ്മൾ പിന്നോട്ട് പോവും. ഒരേ വേഗതയിൽ എത്ര സ്പീഡിൽ പോയാകും നമ്മൾ പിന്നോട്ട് പോവില്ല, പ്ലെയിൻ ഒരേ വേഗതയിൽ പോകുമ്പോൾ നമ്മൾ പിന്നോട്ട് പോവുമോ ? ഇല്ല. എന്നാൽ വേഗത കൂട്ടുമ്പോഴും, കുറയ്ക്കുംബോഴും ആക്സില്ലറേഷൻ ഉണ്ടാവും. വേഗത കുറച്ചാൽ മുന്നോട്ട് പോവും. ഹും.. നമ്മുടെ റോക്കറ്റിന്റെ വേഗത സെക്കന്റിൽ 9.8 മീറ്റർ എന്നാ നിരക്കിൽ നമ്മൾ കൂട്ടുകയാണ്. അങ്ങനെ
9.8 മീറ്റർ
19.6 മീറ്റർ
29.4 മീറ്റർ
39.2 മീറ്റർ .. എന്നാ രീതിയിൽ വേഗത കൂട്ടുന്നു.
അപ്പോൾ നമ്മൾ പിന്നിലെ ഭിത്തിയിൽ പോയി വീഴും. വേഗത കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ ഒരേ ബലത്തിൽ ആ ഭിത്തിയിൽ ചേർന്നിരിക്കും. ഭാരം ഇല്ലാതിരുന്ന നമുക്ക് ഭാരം ആയി. നമ്മൾ ആ ഭിത്തിയിൽ കാൽ വച്ചാൽ ഭൂമിയിലെ പോലെ നമുക്ക് ആ ഭിത്തിയിൽ ചവിട്ടി നിൽക്കാം. ആ റോക്കറ്റ് സെക്കന്റിൽ 9.8 മീറ്റർ എന്നാ തോതിൽ വേഗത കൂട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം അത്രയും നമുക്ക് ആ ഭിത്തിയിൽ ഭൂമിയിൽ നമ്മൾ നിൽക്കുന്ന അതേപോലെതന്നെ നിൽക്കാം, നടക്കാം ഒക്കെ ഭൂമിയിലെപ്പോലെതന്നെ ചെയ്യാം. ഭാരം നോക്കിയാൽ കൃത്യമായി ഭൂമിയിലെ അതേ ഭാരം കാണിക്കുകയും ചെയ്യും. ( ചിത്രം നോക്കുക ) 75 കിലോ ഉള്ള എനക്ക് 75 കിലോ ഭാരം തന്നെ കാണിക്കും. കാരണം എന്താ.. ഇവിടെ പേടകത്തിന്റെ ആക്സില്ലറേഷൻ ഭൂമിയുടെ ഗ്രാവിറ്റി ആയ 9.8m/s /s ആണു. നമ്മുടെ പേടകം ഭൂമിയിൽ ഇറങ്ങി എന്നാണു നമുക്ക് തോന്നുക. പേടകത്തിന്റെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കിയാല മാത്രമേ അത് ഭൂമിയിൽ അല്ല എന്ന് നാം ആറിയുകയുള്ളൂ. അല്ലാതെ ഒരു പരീക്ഷണം വഴിയും നമുക്ക് ഭൂമിയിലാണോ, അതോ ആക്സില്ലറേഷൻ ആണൊ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കില്ല. ഇതാണു ഐൻസ്റ്റീന്റെ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന തുറുപ്പു ചീട്ട്. Equivalence principle എന്ന് പറയും.

Equivalence principle : " ഒരു അടഞ്ഞ മുറിയിലുള്ള നിരീക്ഷകന് അതിനുള്ളിലെ വസ്തുക്കളുടെ (ഉദാ:താഴേക്കു പതിക്കുന്ന പന്ത്) പാത നിരീക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ മുറി ഒരു ഗുരുത്വാകർഷണ മണ്ഡലത്തിൽ സ്ഥിരാവസ്ഥയിൽ നിലകൊള്ളുകയാണോ അതോ free spaceൽ ഗുരുത്വാകർഷണ ത്വരണത്തിനു തുല്യമായ ത്വരണമുള്ള ഒരു റോക്കറ്റിലാണോ എന്നു നിർണയിക്കാൻ സാധ്യമല്ല.

ഇത് മാനവരാശിയിലെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമാനായ ശാസ്ത്രഞ്ഞനായ ഐൻസ്റ്റീന്റെ മഹത്തായ കണ്ടെത്തലായ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ തത്വത്തിൽ ഒന്നാണിത്.

*********************

 

നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ചൊവ്വയെ ലക്ഷ്യമാക്കി പൊയ്ക്കൊണ്ടിരികുകയാണു. ഭൂമിയില്നിന്നും തിരിച്ചിട്ട് മാസം ഒന്നായി. ചൊവ്വ എത്താൻ ഇനിയും 6 മാസങ്ങൾ ബാക്കി. കൂട്ടുകാരാൻ ആൽബർട്ടാണെങ്കിൽ ആകെ ചൂടിലാണ്. പുള്ളിക്കാരന് ഈ ശൂന്യതയിലൂടെ ഉള്ള യാത്ര വെറുത്തു തുടങ്ങി. എനിക്കും. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പോരുമ്പോൾ എന്തൊരു ഉത്സാഹമായിരുന്നു. ഹും... ഇങ്ങനെ പോയാൽ ഇനിയും 6 മാസകാലം ...! ആലോചിച്ചിട്ട് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല.
ഇന്റർനെറ്റോ, ടിവിയോ മറ്റോ ഉണ്ടായിരുന്നെകിൽ കാര്യങ്ങൾ അടിപൊളി ആയേനെ. ഇതിപ്പോ.. ചൊവ്വയിൽ എത്തിയാൽ ടിവി കാണുവാനുള്ള സാധങ്ങളൊക്കെ പേടകത്തിൽ ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഇപ്പോഴത്തെ കാര്യം.. ഉം..ഹും.
ആകെ ഉള്ള ആശ്വാസംറേഡിയോ. പിന്നെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കു അനുവദിക്കുന്ന ഫോൺ കോളുകൾ ആണു.
ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ച് പോവണം എന്ന് കുറച്ചു ദിവസമായി ആൽബർട്ട് പുലംബാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്. ഞാനാണെങ്കിൽ അത് കേട്ട ഭാവം നടിച്ചില്ല.
എന്തെങ്കിലും ഉടനെ ചെയ്യണം.
Hello Space Center Houston.. this is Baijuraj.. can u hear me..
Huston : yes tell me.
Me : അതുപിന്നെ.. ഇവിടെ.. can u please .. any chance of internet here ?
Huston : NOoo..
Me : TV ?
Huston : NO baiju. what abt Albert? is he ok?
Me : he is not ok. he likes to reach earth asap.
Huston : no chance. u guys left earth for ever. this is one way trip to mars. but we'll be in connect for ever.
Me : :(
അതുപിന്നെ.. ഇവിടെ.. ടിവി. നെറ്റ് ഒന്നും ഇല്ലാത്തകാരണം ആകെ ബോറിങ്ങ് ആണു.
Huston : what .. boring ? is it boring there ? why ?
Me : nothing to see here. only stars. and Earth is like a tiny blue marble. and sun is like a white ball.
Huston : don't worry guys. there is a surprise waiting for you
Me : what ? tell me. what..
Huston : in 2 days time u r stepping into " comet 6p/d'arrest ". it's on the way to mars. are u happy ?
Me : WoW ! can i trust u ? we did't got an official info. send us the schedule asap. it's great pleasure. copy.
ഇതെല്ലാം കേട്ട് ആൽബർട്ട് തലകുത്തി മറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഭൂമിയിൽ ഞാന്നു കിടന്ന തെങ്ങോല പോലെ ഉള്ള ആൽബർട്ടിന്റെ മുടി ഭാരമില്ലായ്മയിൽ ഷോക്ക് അടിച്ചപോലെ എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കും. അതുകാണുംബോൾ എനിക്ക് ദേഷ്യം വരും.
ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഫാക്സ് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. 6P/d'Arrest വാൽ നക്ഷത്രത്തെ കുറിച്ചുള്ള കുറച്ചു വിവരങ്ങൾ പിന്നെ നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ട ഓരോ കാര്യങ്ങളും ലിസ്റ്റ് ചെയ്തു അയച്ചിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ വച്ചു ഒരു സൂചന തന്നിരുന്നെകിൽ കുറേയൊക്കെ ഹോംവർക്ക് ചെയ്തിട്ട് വരാമായിരുന്നു.
വാൽനക്ഷത്രം നമുടെ വഴിയിൽ അല്ല. ഓർബിറ്റിനു കുറച്ചു മേലെ ആണു ആശാൻ. പേടകം മെല്ലെ ഒന്ന് വഴി മാറ്റണം. അതിനുള്ള നിർദേശങ്ങൾ ഒക്കെ ഫാക്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പേടകത്തിലെ വലതുഭാഗത്തെ 2 റീയാക്ഷൻ വീലുകൾ മാത്രം പ്രവർത്തിപ്പിച്ച് പേടകത്തെ 7 ഡിഗ്രി വലത്തോട്ട് ചരിക്കണം. അതിനു ശേഷം മെയിൽ എഞ്ജിൻ 1283 സെക്കന്റ് ഫയർ ചെയ്യണം. ആങ്ങനെയെങ്കിൽ 2 ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ പേടകം വാൽ നക്ഷത്രത്തിന്റെ അരികിൽ എത്തും. അതെല്ലാം ആൽബർട്ട് കൃത്യമായി ചെയ്തു.
2 ദിവസം ഛടേന്നു കഴിഞ്ഞു. വാൽനക്ഷത്രം ദൂരെ ദ്രിശ്യമായിത്തുടങ്ങി. കൈയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന ബൈനോക്കുലർ എടുത്തു നോക്കി. വാൽ ഒന്നും കാണാൻ ഇല്ല. എങ്കിലും നല്ല ഒരു കരിക്കുട്ടി. സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ ഒരു ഭാഗം നനായി തിളങ്ങുന്നു. കണ്ടാൽ ഗ്രാഫൈറ്റിന്റെ ഒരു കല്ല്‌ പോലെ. ഇപ്പോൾ നമ്മൾ അതിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് 100 കിലോമീറ്റർ ദൂരെ ആണു. ഇപ്പോൾ പേടകം വാൽനക്ഷത്രവുമായി വേഗത്തിൽ അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പേടകത്തിന്റെ വേഗത കുറയ്ക്കുവാനായി വീണ്ടും റീയാക്ഷൻ വീലുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിച്ച് ആലബർട്ട് പേടകത്തെ 180 ഡ്രിഗ്രി തിരിച്ചു. വീണ്ടും എഞ്ചിൻ ഫയർ ചെയ്തു. ഇനി ഏതാനും മണിക്കൂറ് കാത്തിരിക്കണം പേടകം d'Arrest നു 10 കിലോമീറ്റർ അടുത്തെത്താൻ.
.
ഏതാണ്ടു 3 കിലോമീറ്റർ വലിപ്പമുണ്ട് 6P/d'Arrest നു. 6.5 വർഷം കൊണ്ടു സൂര്യനെ ചുറ്റും. ഈ കഴിഞ്ഞ മാർച്ച്-2 നു ഇവൻ സൂര്യന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത് എത്തി. ഇപ്പോൾ അവിടന്നു ദൂരേയ്ക്ക് തിരിച്ചു പോവുകയാണ്. സെക്കന്റിൽ 14 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിലാണ് ഇപ്പോൾ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതു. 1976 ഇൽ ഇവൻ ഭൂമിക്ക് വളരെ അടുത്തുകൂടെ പോയി. ഈ വേഗതയിൽ ഭൂമിയിൽ വന്നു വീണാൽ ഭൂമിയുടെ കാര്യം തീർന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ നോക്കു... വലിയെ ഒരു മല പോലെ. ശാന്തം, ഗംഭീരം. ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്കകം നമ്മൾ അതിൽ ഇറങ്ങും. അവിടെ നടക്കും. ഹോ.. ആകെ ത്രിൽ ആവുന്നു. എന്നാലും.. സെക്കന്റിൽ 14 കിലോമീറ്റർ വേഗതയിലുള്ള ആ വാൽനക്ഷത്രത്തിൽ മനുഷ്യൻ പോവുക എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ.. പക്ഷെ നോക്കുമ്പോൾ അത് അനങ്ങുന്നില്ലല്ലോ. അതും അനങ്ങുന്നില്ല, നമ്മളും അനങ്ങുന്നില്ല, കാരണം എന്താണു.. വാൽ നക്ഷത്രോം, നമ്മളും ഒരേ വേഗതയിൽ ഒരേ ദിശയിൽ ആണു. ക്ലാസ്സിക്കൽ റിലേറ്റിവിറ്റി. ഐൻസ്റ്റീന്റെ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഇതാണു. വസ്തുക്കളുടെ ചലനം ആപേക്ഷികമാണ്.ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു സ്കേറ്റ് ബോർഡിൽ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാൾ ഒരു പന്ത് മുകളിലേക്കെറിയുകയും തിരിച്ചു പിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നിരിക്കട്ടെ.അയാളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ പന്ത് ലംബദിശയിൽ നേർരേഖയിലാണു ചലിക്കുന്നത്.എന്നാൽ പുറത്തുനിന്ന് വീക്ഷിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് പന്ത് ഒരു പരാബൊളയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള പാതയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നതായി കാണാം.അതായത് ഒരേ വസ്തു(പന്ത്)വിന്റെ ചലനം രണ്ട് ആധാരവ്യൂഹങ്ങളിലുള്ള നിരീക്ഷകർക്ക് രണ്ടു തരത്തിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നു.ഇതാണ് ഉദാത്ത ഭൗതികത്തിലെ ആപേക്ഷികത.

 

നമ്മളിപ്പോൾ വാൽനക്ഷത്രത്തിനു 10 കിലോമീറ്റർ അടുത്താണ്. സൂര്യപ്രകാശം വീഴുന്ന അതിന്റെ ഒരു പകുതി മാത്രമേ നമുക്ക് ഇപ്പോൾ കാണാൻ കഴിയുന്നുള്ളൂ. പേടകം അതിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി മെല്ലെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണു.
[ ഭാഗം 1 ഉം, 2 ഉം വായിക്കുവാൻ ലിങ്ക് താഴെ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് ]
പേടകം ഇപ്പോൾ വാൽനക്ഷത്രത്തിനു തൊട്ടടുത്തെത്തി. പേടിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കാഴ്ചയായി എനിക്ക് തോന്നി. കറുത്തു തിളങ്ങുന്ന ഉപരിതലം. വലിയ കറുത്ത പാറ പോലെ. എന്നാൽ പൊടിപടലങ്ങളോ, ചെറിയ കല്ലുകളോ ഒന്നും കാണുന്നില്ല. നിഘൂടമായ ഒരിടം പോലെ. പേടകം ഇപ്പോൾ വാൽനക്ഷത്രത്തിൽ നിന്നും മെല്ലെ അകലുകയാണ്. അതിന്റെ ഗ്രാവിറ്റി നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതിനും കുറവാണു. അതുകൊണ്ടു അതിനെ വലയം ചെയ്യാൻ സാധിക്കില്ല. മറിച്ചു ഇടയ്ക്കു ദിശ തിരിച്ചുവിട്ട് ത്രികോണ ആകൃതിയിൽ ചുറ്റാനാണു ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള നിർദേശം. ഇത് നേരത്തേ നമ്മുടെ ലിസ്റ്റിൽ ഇല്ലത്തിരുന്ന ഒരു യാത്ര ആയതുകൊണ്ടു മുൻകൂട്ടിയുള്ള പ്രോഗ്രമുകളൊന്നും പേടകത്തിൽ ഇല്ല. നമ്മുടെ ഉചിതം പോലെ ചെയ്തുകൊള്ളാനാണു ഹ്യൂസ്റ്റണിൽ നിന്നുള്ള നിർദേശം. പക്ഷെ ആകെ അനുവദനീയമായത് 2 ദിവസം മാത്രം. അത് കഴിഞ്ഞാൽ വീണ്ടും ചൊവ്വയിലേക്ക് യാത്ര തിരിക്കണം. ഇപ്പോഴും ചൊവ്വയിലേക്ക്കുള്ള യാത്രയിൽത്തന്നെ ആണു. പക്ഷെ കുറച്ചു തെന്നി മാറി ആണെന്ന് മാത്രം.
ഗ്രാവിമീറ്ററിൽ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഗ്രാവിറ്റി റെക്കൊർഡ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഭൂമിയിലെ ഗ്രാവിറ്റിയുടേ ഏതാണ്ടു പതിനായിരത്തിൽ ഒന്ന് മാത്രമാണു അതിന്റെ ഗ്രാവിറ്റി. എന്ന് വച്ചാൽ ഒരു വസ്തു ഇവിടെ നിന്നും അതിലേക്കു വീഴുന്ന ത്വരണം / ആക്സില്ലറേഷൻ സെക്കന്റിൽ 1mm/sec 2 എന്നാ രീതിയിൽ ആയിരിക്കും.
ആൽബർട്ട് പേടകത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ മിടുക്കൻ ആണു. എനിക്കാണെങ്കിൽ മറ്റു കാര്യങ്ങൾ നോക്കിയാൽ മതി. ആൽബർട്ട് പേടകത്തിന്റെ ദിശ തിരിച്ചു വീണ്ടും വാൽനക്ഷത്രത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കു വിട്ടു. ഇത്തവണ വേഗത തീരെ കുറച്ചാണു നമ്മൾ വാൽനക്ഷത്രത്തോട് അടുക്കുന്നത്. അവിടെ ലാന്ഡ് ചെയ്യുന്നതിനുള്ള സജ്ജീകരണങ്ങൾ ഒന്നും പേടകത്തിൽ ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് കുറച്ച് അടുത്തു എത്തിയാൽ അതിൽ നിന്നും അങ്ങോട്ട് ചാടാൻ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു. പക്ഷെ അങ്ങനെ ചാടിയാൽ പേടകത്തെ ആരു നിയന്ത്രിക്കും ഭൂമിയിൽ നിന്നും അത് പറ്റില്ല. കാരണം ഇവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ കണ്ടു വീണ്ടും നിയന്ത്രണ നിർദേശം ഇവിടെ ത്തുവാൻ 1 മണിക്കൂർഎടുക്കും. വേറെ മാര്ഗ്ഗം എന്താണെന്നു വച്ചാൽ.. ഒരാൾ ഇതിൽ ഇരുന്നു മറ്റേ ആൾ അങ്ങോട്ട് ചാടണം. എന്ത് ചെയ്യും ? അല്ലെങ്കിൽ പേടകം വേഗത ആ വാൽനക്ഷ്ത്രത്തിനു തുല്യമാക്കി അതിനു കൂടെ പോകണം. പക്ഷെ അത്ര കൃത്യത.. എന്തായാലും ആൽബർട്ട് കിണഞ്ഞു ശ്രമിക്കുകയാണ് അതിനു.
ഇപ്പോൾ നമ്മൾ ഏതാണ്ടു 100 മീറ്റർ അടുത്തെത്തി. ഇപ്പോൾ പേടകവും,വാൽനക്ഷത്രവും കൃത്യമായി അലൈൻ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു. പേടകത്തെ ഇനിയും വാൽനക്ഷത്രവുമായി അടുപ്പിക്കാൻ അനുവാദം ഇല്ല. കാരണം ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് ചാടി ഇവിടെ തിരിച്ചു എത്തുമ്പോൾ ഏതാണ്ടു 2-3 മണിക്കൂർ എങ്കിലും കഴിയും. ആ സമയംകൊണ്ടു പേടകം ചിലപ്പോൾ ദൂരെ എത്തിയിട്ടുണ്ടാവും.
ഞങ്ങൾ സ്പേസ് സൂട്ട് ഇട്ടു തയ്യാറായി. വാക്കി ടോക്കി ഒക്കെ ഒന്നുകൂടെ ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു. ക്യാമറയും, ബൈനോക്കുലറും എടുത്തു. ആൽബർട്ട് ആണെങ്കിൽ കയറും,ഹുക്കും ഒക്കെ എടുത്തുതോളത്തു ഇട്ടു. പുള്ളിയെ ഇപ്പോൾ കണ്ടാൽ ട്രെക്കിങ്ങിനു പോവുകയാണെന്നു തോന്നും.. ഹ ഹാ..
ഞങ്ങൾ 2 പേരും അങ്ങോട്ട് ചാടാൻ റെഡി ആയി. പക്ഷെ രണ്ടു പേരും രണ്ടു രീതിയിൽ ചാടാമെന്നു തീരുമാനിച്ചു. ആൽബർട്ട് അങ്ങോട്ട് കുതിച്ചു ചാടും. ഞാൻ ആണേൽ ചുമ്മാ പേടകത്തിന് വെളിയിൽ ഇറങ്ങും. അതിന്റെ ഗ്രാവിടിയിൽ ഞാൻ താനേ അങ്ങ് ചെന്ന് വീഴും.
സമയം 6:30 am . പേടകത്തിലെ ടെലി ഫോട്ടോ HD ക്യാമറ കൃത്യമായി ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങാൻ ഉദ്ധേശിച്ച ഇടത്തേക്ക് വരുന്ന രീതിയിൽ പേടകത്തെ തിരിച്ചു. ആൽബർട്ട് പേടകത്തിന്റെ എയർലോക്ക് ഡോർ മെല്ലെ തിരിച്ചു തുറന്നു. അപ്പുറം കടന്ന ശേഷം ഡോർ ഭദ്രായി അടച്ചു. പിന്നെ ഹാച്ച് തുറന്നു. സ്പേസ് സൂട്ട് ഇപ്പോൾ വീർത്തു. ആകെ അങ്കലാപ്പ്. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് പോന്നതിൽപ്പിന്നെ സ്പേസിൽ ആണെന്ന തോന്നൽ ഇപ്പോഴാണ് വന്നത്. അങ്ങ് ചാടിയാൽ പിന്നെ ഇങ്ങു തിരിച്ചു വരാതിരിക്കാൻ പറ്റാതിരിക്കുമോ ?? എന്തായാലും ചൊവ്വയിൽ പോയി ചാവാൻ തീരുമാനിച്ച് ഇറങ്ങിയതല്ലേ... ഇനി പേടിച്ചിട്ട് എന്താ കാര്യം. മനസ്സിന് അൽപ്പം ധൈര്യംകിട്ടി. വീട്ടിൽ മക്കളും ഭാര്യയും എന്തെടുക്കുകയാണാവോ ആവോ..:( . ആൽബർട്ട് അങ്ങോട്ട് കുതിച്ചു ചാടി. ധൈര്യവാൻ. അല്ലേലും അവൻ പണ്ടേ ഇങ്ങനാ. ഭാര്യ മിലേവയും സാഹസം ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കൂട്ടത്തിലാ.
ആൽബർട്ട് ദാ അവിടെ എത്താറായി. ഏതാണ്ടു 20 സെക്കന്റേ അവൻ എടുത്തുള്ളൂ. പക്ഷെ ഈ വേഗതയിൽ അവൻ അവിടെ പോയി ഇടിച്ചു അവന്റെ കാൽ ഒടിയില്ലേ.. എന്തായാലും നന്നായി വേദനിക്കും എന്നത് ഉറപ്പ്. പക്ഷെ കക്ഷി കാൽ ശരിയായി കുത്തിയിട്ടുണ്ടാവും.ഇപ്പോളിതാ പുള്ളി അവിടന്നു ബൗൺസ് ആയി തിരിച്ചിങ്ങോട്ട് പൊങ്ങി വരുന്നു. ഹ ഹാ. ഇനി അവന്റെ വേഗത സാവകാശമേ കുറയുകയുള്ളൂ. മണ്ടൻ.
ഞാൻ സാവകാശം ഹാച്ച് ഡോറിന്റെ വക്കിൽ നിന്ന് കൈ എടുത്തു. സ്വാഭാവീകമായി അങ്ങിട്ടു വീഴുന്ന രീതിയിൽ അവിടെ എത്താമെന്നു കരുതി. ഞാൻ എന്താണു അങ്ങോട്ട് വീഴാത്തതു ?? മിനിറ്റ് 1 കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ പേടകത്തിൽനിന്നും വെറും 2 മീറ്റർ ദൂരത്താണ്. മനുവറിങ്ങ് യൂണിറ്റ് ഉപയോഗിക്കണമോ ? മനസു പറഞ്ഞു വേണ്ട..ന്നു. ഇനി അങ്ങോട്ട് വേഗത കൂടിക്കോളും. ഞാൻ ബൈനോക്കുല്ലർ എടുത്തു. സുവർണ വൈസര് മുകളിലേക്ക് കയറി വച്ചു. ബൈനോക്കുലറിലൂടെ നോക്കുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. കണ്ണു വൈസറിനോടു കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു. ബൈനോക്കുലറിന്റെ ഐപ്പീസുകൾ കഴിവതും ഉള്ളിലേക്കു തിരിച്ച് കയറ്റി. ആൽബർട്ട് ഇപ്പോഴും വാൽനക്ഷത്രത്തിൽ നിന്നും ബൗൺസ് ചെയ്തു പൊങ്ങി വരികയാണ്. പാവം. അധികം ആവേശം കാണിച്ചപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പണി കിട്ടുമെന്ന് കരുതിയിട്ടുണ്ടാവില്ല.
ഏതാണ്ട് 5 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വാൽനക്ഷത്രത്തിൽ എത്താറായി. ഇപ്പോൾ ഏതാണ്ടു വീഴുന്ന ഒരു പ്രതീതി ഒക്കെ തോന്നുന്നുണ്ട്.ഇനി 2 മിനിറ്റ് കൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ നിലം തൊടും. ആൽബർട്ട് ആണെങ്കിൽ അങ്ങ് മുകളിൽ ആണു ഇപ്പോഴും. പക്ഷെ ഇത്തവണ പുള്ളി വീണുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണു. പക്ഷെ ഞാൻ ആയിരിക്കും ആദ്യം എത്തുക. ആൽബർട്ട് ഒരു നിമിഷം സൂര്യനെ മറച്ചു. ഹോ.. എന്തൊരു ശക്തിയാ സൂര്യനു. സുവർണ വൈസർ താഴ്ത്തി വച്ചു.
.
ഇപ്പോൾ നിലം തൊടാറായി. ചന്ദ്രനിൽ ആംസ്റ്റ്രോങ്ങ് കാലു കുത്തിയ പോലെ വാൽനക്ഷത്രത്തിൽ ആദ്യമായി കാൽ കുത്തുന്നത് ഈ പാവം ഞാൻ ആവും :). പക്ഷെ ആൽബർട്ട് ഇവിടെ കാൽ കുത്തിയിട്ടല്ലേ മുകളിലേക്ക് ബൗൺസ് ആയതു. അപ്പോൾ അവൻ അല്ലേ ആദ്യം.ഹോ..കൺഫൂഷൻ കൺഫൂഷൻ.
ഞാൻ മെല്ലെ ഒരു പരുന്ത് വന്നിരിക്കുന്ന പോലെ മെല്ലെ വാൽനക്ഷത്രത്തിൽ മുട്ട് മടക്കി സ്റ്റൈൽ ആയി ലാന്ഡ് ചെയ്തു. പക്ഷെ ആകെ ഒരു തെന്നൽ പോലെ മര്യദാക്ക് കാൽ വച്ചില്ലെങ്കിൽ തെറിച്ച് മുകളിലേക്കു പോകും എന്ന അവസ്ഥ. ഇവിടെ കുത്താനായി ഫ്ലാഗ് ഒന്നുംകരുതിയില്ല. അല്ലേലും ഇവിടെ ഫ്ലാഗ് പോസ്റ്റ് നാട്ടാൻ പറ്റും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. കൈകൊണ്ട് നിലത്തു തൊട്ട് നോക്കി. അസ്സൽ പാറ തന്നെ. വാൽനക്ഷത്രം എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ ഐസ് കൊണ്ടുമൂടിയ ഒരു മഞ്ഞു മല ആണു ഓർമ വരിക. ആ മഞ്ഞു സൂര്യന് അടുത്തു വരുമ്പോൾ ബാഷ്പീകരിക്കും. അപ്പോൾ വാലു ഉണ്ടാവും. അങ്ങനെ.. പക്ഷെ ഇതിനാകട്ടെ വാലും ഇല്ല ഐസും ഇല്ല. കാലാണെങ്കിൽ നിലത്തു ഉറയ്ക്കുന്നുമില്ല. ഭൂമിയിൽ ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്തേനെ .ല്ലേ. ഗ്രാവിറ്റിക്ക് നന്ദി :) .
ഒന്ന് മുകളിലേക്ക് ചാടി നോക്കണമോ ? വേണ്ട. ചാടിയാൽ ആൽബർട്ടിന്റെ ഗതി ആവും. അവൻ ഇപ്പോഴും മേലെ ആണു. 2-3 മിനിറ്റിൽ താഴെ എത്തുമായിരിക്കും. കയറും ഹുക്കും ഒക്കെ എടുത്തു ചാടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ മല മറിക്കുമെന്നു തോന്നി :D ചിലപ്പോൾ ഈ പാറയിൽ ഹുക്ക് പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല.
സ്പേസ് സൂട്ടിനു കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ക്യാമറയിൽ എല്ലാം റെകോർഡ് ആവുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പേടകത്തിൽ എത്തിയ ശേഷം അതെല്ലാം ഭൂമിയിലേക്ക്‌ അയക്കണം. മാനവരാശിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഒരു സന്ദേശവും ഞങ്ങൾ റെകോർഡ് ചെയ്തു. ഏതാണ്ടു 1 മണിക്കൂർ ഞങ്ങൾ അവിടെ ചിലവഴിച്ചു. കൈയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന ഉപകരണങ്ങളാൽ വാൽനക്ഷത്രത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ അടർത്തി എടുത്തു. പേടകത്തിലെ ലാബിൽ അതൊക്കെ ഒന്ന് ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു റിപ്പോർട്ട് ഭൂമിയിലേക്ക്‌ അയക്കണം. മുകളിലേക്കു നോക്കി. പേടകം അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ട്. ഭാഗ്യം. ഇനി പെടകത്തിലേക്ക് പോകുവാൻ എളുപ്പം. ആഞ്ഞു മുകളിലേക്ക് ഒരു ചാട്ടം ചാടിയാൽ മതി.
.

സമയം 8:30 am . വിശന്നിട് കണ്ണു കാണാതായിത്തുടങ്ങി :)
മുകളിലേക്കു നോക്കുമ്പോൾ പേടകം കുറെ സൈഡിൽ മാറി ആണ്. പേടകം നീങ്ങിയതാണോ അതോ ഞങ്ങൾ നടന്നു ഇത്ര നീങ്ങിയതാണോ ..!?.
സ്‌പേസ് സൂട്ടിലെ വാക്കി-ടോക്കിയിലൂടെ ഞാൻ ആൽബർട്ടിന്റെ വിളിച്ചു. ആശാൻ തൊട്ടടുത്തു കുനിഞ്ഞു നിന്നു പാറ പരിശോധനയിൽ ആയിരുന്നു. പോകാം എന്നു ഞാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. പുള്ളിക്ക് ഇവിടം വിട്ടു പോരാൻ തോന്നുന്നില്ല പോലും :)
ഞാൻ ഇരുന്നിട്ട് ആഞ്ഞു മുകളിലേക്കു ചാടി. അത്രയും കുതിക്കേണ്ടായിരുന്നു എന്നു തോന്നി. ശരിയാണ്.. പത്തു പതിനഞ്ചു സെക്കന്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പേടകത്തെയും പിന്നിട്ട് ഞാൻ മുകളിലേക്കു പോയി. കൈ എത്തും ദൂരത്തു ആയിരുന്നില്ല പേടകം. മനസു ഒന്നു ആളി. ഇങ്ങനെ പോയാൽ ഞാൻ വാൽനക്ഷത്രത്തിന്റെ ഗ്രാവിറ്റിയും ഭേദിച്ച് പുറത്തു പോകും. പിന്നെ ഒരു മടങ്ങി വരവ് അസാധ്യം ആവും. വേഗം മനുവറിങ്ങ് ബട്ടൺ പരതി. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഫയർ ചെയ്താൽ ഞാൻ സൈഡിലേക്കേ പോകൂ. ആദ്യം എന്റെ പൊസിഷൻ പേടകത്തെ നോക്കുന്ന രീതിയിൽ ആക്കണം. പക്ഷെ ഇങ്ങനെ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ തിരിയുവാൻ ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് കരുതിയില്ല. എത്ര പ്രാവശ്യം ഇതൊക്കെ പരീക്ഷിച്ചതാ. ഒരു ആവശ്യം വന്നപ്പോൾ ഒന്നും നടക്കുന്നില്ല. മനസ്സാന്നിധ്യം വീണ്ടെടുത്തു കാലു വെട്ടിച്ച്..വെട്ടിച്ച് തിരിഞ്ഞു. വയറിന്റെ മസ്സിൽ ഒന്നു കോച്ചിപ്പിടിച്ചു. എന്നാലും കാര്യം നടന്നു. മുകളിലേക്കുള്ള കുതിപ്പ് നിന്നു. ഇനി താഴേക്കു മെല്ലെ പൊയ്ക്കൊള്ളും...
പേടകം അടുത്തു. സ്‌പേസ് വാക് ചെയ്യുമ്പോൾ സഹായത്തിനായി പേടകത്തിന് ചുറ്റും ഹാൻഡ് റെയിൽ പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു. അതിൽ പിടിച്ച് സാവകാശം ഞാൻ ഹാച്ച് ഡോറിനു അരികിൽ എത്തി. ആൽബർട്ട് പേടകത്തിനു മറു വശത്തു ഉണ്ടായിരുന്നു. പുള്ളി പേടകത്തിന് ചുറ്റും നീങ്ങി എല്ലാം ശരിയാണോ എന്നു നോക്കുകയായിരുന്നു. കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല. രണ്ടു പേരും ഉള്ളിൽ കയറി ഹാച്ച് ഡോർ അടച്ചു. വേഗം എയർ ലോക്ക് ഡോറും തുറന്നു. എയർ വാൽവ് തിരിച്ചു വായുവും നിറച്ചു. ഹാവൂ.. ഇനി കുറച്ച് റിലാക്സ് ചെയ്യണം. വയറിൽ ഒരു പിടുത്തം ഉണ്ട്. തണുത്ത കാറ്റ് കിട്ടിയപ്പോൾ നല്ല സുഖം...
ഇവിടെ നിന്നും തിരിക്കണമെങ്കിൽ ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള നിർദേശം വരണം. അതുകൊണ്ട് പാറ പൊട്ടിച്ചു കൊണ്ടുവന്ന സാമ്പിൾ പാക്കറ്റുകൾ പോലും എടുത്തു വെക്കാതെ അങ്ങനെ കിടന്നു..
.
.
സമയം എത്ര പോയി എന്നു അറിയില്ല. മെസേജിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് കണ്ണു തുറന്നതു.
ഫാക്സ് വന്നു. പേടകം അലൈൻ ചെയ്യേണ്ട ആങ്കിളുകളും, എഞ്ചിൻ ഫയർ ചെയ്യേണ്ട സമയവും ഒക്കെ അതിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇനിയും 15 മിനിറ്റു കൂടെ ഉണ്ട് ഫയറിനു. അതുനുള്ളിൽ നമ്മൾ പേടകം തിരിച്ചു നേരെ ആക്കണം. ഫാക്സ് ഞാൻ ആൽബർട്ടിന്റെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു. അതൊക്കെ പുള്ളി ശരിയാക്കിക്കൊള്ളും. ഞാൻ വേഗം സാമ്പിൾ കിറ്റുകൾ ഒക്കെ എടുത്തു ഭദ്രമായി വച്ചു. ടെസ്റ്റിംഗ് ഒക്കെ സാവകാശം ചെയ്യാം. വിൻഡോയിലൂടെ നോക്കി. കടും നീല കലർന്ന കറുപ്പു നിറത്തിൽ d'Arrest ! വല്ലാത്തൊരു മാസ്മരിക ഭംഗി. ക്യാമറ എടുത്തു കുറച്ചു ഫോട്ടോസ് എടുത്തു. ഭൂമിയിലേക്ക്‌ അയച്ചു കൊടുക്കാല്ലോ :)
ഫയർ ചെയ്യാൻ പോകുന്നു എന്നു ആൽബർട്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. പാനലിൽ എല്ലാം സെറ്റു ചെയ്തു ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ലാൻഡിങ് മോഡ്യൂളിലേക്കു കയറി സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇട്ടു, ഇരുന്നു. ഒരു കുടുക്കം, ഒരു വിറയൽ. ഒരു ഇരമ്പലോടുകൂടെ പേടകം കുതിക്കുകയാണ്. 6 മിനിറ്റു കഴിഞ്ഞു. ഇരമ്പൽ നിന്നു. എഴുന്നേറ്റു. ഇനി വേഗം സോയിൽ ടെസ്റ്റ് ചെയ്തു റിസൾട്ട് അയക്കണം.
.
വീണ്ടും മെസേജ് വന്നു. ഇനി 5 മാസം ഉണ്ട് ചൊവ്വയിലേക്ക്. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഹൈബർനേഷൻ ചേമ്പറിൽ കയറിക്കൊള്ളുവാൻ സമ്മതം തന്നിട്ടുണ്ട്. ഹോ.. ഇനി ആണ് പൂരം. ആൽബർട്ട് ആള് വലിയ ഖിലാടി ആണെങ്കിലും ഹൈബർനേഷൻ ചേമ്പറിൽ കയറാൻ പേടിയാ. എനിക്കാണെങ്കിൽ അതു എളുപ്പവും. അതുകൊണ്ട് പുള്ളിയെ പെട്ടിയിൽ അടയ്‌ക്കേണ്ടത് എന്റെ ജോലിയാ. ചെയ്യാൻ ഉള്ള ജോലികളൊക്കെ തീർത്ത് നാളെ രാത്രി ആഹാരത്തിനു ശേഷം ചേമ്പറിൽ കയറാൻ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു.
.
.
സമയം 9:30 pm . സാധാരണ സാൻവിച്ചും, പാസ്ട്രീസും മാത്രം കഴിക്കാറുള്ള ഞങ്ങൾ അന്ന് കൂടുതൽ എനർജി കിട്ടുന്ന പീനട്ട് ബട്ടറും, പ്രോട്ടീൻ മിൽക്കും ആണ് കഴിച്ചത്. ഭാര്യക്കും, മക്കൾക്കുമായുള്ള വീഡിയോ സന്ദേശം റക്കോർഡ് ചെയ്തു ഹ്യൂസ്റ്റണിലേക്കു അയച്ചു. അവർ അതു വീട്ടിൽ എത്തിച്ചു കൊടുക്കും. ഇനി ചേമ്പറിലേക്ക്...
ആൽബർട്ടിന്റെ ചേമ്പറിൽ കയറ്റേണ്ടത് എന്റെ ജോലി ആണ്. കുട്ടികൾ ഇഞ്ചക്ഷൻ എടുക്കാൻ വിളിക്കുമ്പോൾ കാണിക്കുന്ന പോലെ ആണ് ആൽബർട്ട് ചേംബർ കാണുമ്പോൾ കാണിക്കുക. ഒരു കണക്കിന് സമാധാനിപ്പിച്ചു അവനെ ചേമ്പറിൽ കിടത്തി. കണ്ണു അടച്ചുകൊള്ളാൻ പറഞ്ഞു. സലൈൻ മാസ്‌ക്ക് എടുത്തു അവന്റെ മൂക്കിൽ വച്ചു. ആദ്യം കുറച്ചു ബലം പിടിച്ചു കുതറി എങ്കിലും പിന്നീട് ആൾ കൂൾ ആയി. ചേംബർ ഭദ്രമായി ഷെൽഫിലേക്കു തള്ളി വച്ചു. ഇനി ഭൂമിയിൽ നിന്നു ഡീഫ്രോസ്റ് സിഗ്‌നൽ വരികയോ അല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ സെറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന സമയം ആവുകയോ ചെയ്താലേ ചേംബർ തുറക്കൂ..

ദൈവമേ.. ഇനി അടുത്തത് എന്റെ ഊഴം. ഇവിടെ ഈ ശൂന്യാകാശത്ത് ഞാൻ ഒറ്റക്ക്. ആൽബർട്ടോ.. അവൻ ചുമ്മാ പച്ചക്കറി. ഇപ്പോൾ അവനു ചലനമോ, ഓർമയോ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. എന്തിനു.. രക്തയോട്ടം തന്നെ ചെറുതായേ ഉണ്ടാവൂ. ഒ.. ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞില്ല. 5 മാസം ആണ് ചേമ്പറിൽ ഞങ്ങൾ സെറ്റ് ചെയ്തു വച്ചിരിക്കുന്ന സമയം.
ഹ്യൂസ്റ്റണിലേക്കുള്ള എല്ലാ സന്ദേശവും പോയോ എന്നു ഒരിക്കൽക്കൂടി ഉറപ്പു വരുത്തി. കൺട്രോൾ പാനലിൽ നോക്കി. എല്ലാം ഭദ്രം. വിൻഡോയിലൂടെ നോക്കി. ചുറ്റും കൂരിരുട്ട് മാത്രം. സൂര്യപ്രകാശം അടിച്ചു ഒരു ആന്റിന മാത്രം തിളങ്ങി കാണാം. ഞാൻ ചേമ്പറിൽ കയറി. എല്ലാം സെറ്റ് ചെയ്ത്. ഓട്ടോ ക്ളോസ് ഓൺ ആക്കി. മാസ്‌ക്ക് എടുത്തു മൂക്കിൽ വച്ചു. മനസ്സ് ശാന്തമാക്കി മെല്ലെ ശ്വാസം വലിച്ചു... ഒന്നു പിടച്ചു. ശ്വാസകോശത്തിൽ ഭാരം വച്ചു. തലയിൽ ഒരു മിന്നൽപോലെ.. കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ ഉണ്ടാവുന്ന ഓളം പോലെ വട്ടത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ തെളിഞ്ഞു വരുന്നു. നീല മേഘങ്ങൾ ഇടക്കിടെ തെളിയുന്നു. അതിൽ എന്തെങ്കിലും രൂപം തെളിയുന്നുണ്ടോ എന്നു ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.. കൈകാലുകൾ മരവിക്കുന്നു.. ബോധം മറയുകാണ് എന്നു ഞാൻ മനസിലാക്കി...വളരെ ശ്കതമായ നീല വെളിച്ചവും കണ്ണുകളിൽ അടിക്കുന്നു... ഒന്നും അങ്ങു -- - -.

 

ഏതൊക്കെയോ കെട്ടിടങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ട്... താഴെ..
മരങ്ങളും..
വണ്ടികൾ..
.
.
സ്റ്റേഡിയം.. അതേതാ ..
ഹോ.. ഞാൻ പറക്കുകയാണ്.
ഇപ്പോൾ ബോധംവന്നു. ഇത്രനേരം ഞാൻ കണ്ടത് സ്വപനം ആയിരുന്നു.
എന്തായാലും ഞാൻ സ്റ്റേഡിയം സ്വപനം കണ്ടു. ഇനി ബാക്കികൂടെ കാണണം. കണ്ണ് തുറക്കാതെ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

{ കുട്ടിക്കാലം മുതലേ ഇങ്ങനെയാ... പറക്കുന്ന സ്വപനം ആയിരിക്കും അധികം കാണുക.
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ.. കൂടിവന്നാൽ വേലിയുടെയോ, മതിലിന്റയോ മുകളിൽക്കൂടെ കഷ്ടിച്ച് പൊങ്ങി പറക്കുവാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ. വേലിയുടെ മുകളിൽ കുടുങ്ങാതിരിക്കാൻ ശ്വാസം നന്നായി വലിക്കും. അപ്പോൾ അൽപ്പം പൊങ്ങും. ശ്വാസം വിട്ടാൽ താഴോട്ടു പോരും. പിന്നെയും ശ്വാസം വലിക്കും. അൽപ്പം പൊങ്ങും..
.
പിന്നീട് പിന്നീട് ഇലക്ട്രിക് പോസ്റ്റിനു തൊട്ടു മുകളിലൂടെ പറക്കുവാൻ പഠിച്ചു. നമുക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലത്തുകൂടി പറക്കാം. കാഴ്ചകൾ കാണാം. }

അത് സ്റ്റേഡിയം അല്ലെ.. അതെ. കൊച്ചിയിലെ ജവഹർലാൽ നെഹ്‌റു സ്റ്റേഡിയം ! കൊള്ളാ..ല്ലോ.. സ്റ്റേഡിയം ഫോട്ടോയിലും, നേരിട്ടും, കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നേരെ മുകളിൽനിന്നു ഒരു പരുന്ത് കാണുന്നതുപോലെ കാണുന്നത് ഇത് ആദ്യമാ. മഞ്ഞയും, പച്ചയും, ചുവപ്പും നീലയും നിറത്തിലുള്ള പ്ലാസ്റ്റിക്ക് കസേരകൾ അടുക്കടുക്കായി കാണാം. ആരൊക്കെയോ വെള്ള ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു പച്ച ഗ്രൗണ്ടിൽ ഉണ്ട്.
ഇവിടുന്നു കഷ്ടിച്ചു ഒരു ഒന്നൊന്നര കിലോമീറ്ററെ ഉള്ളൂ വീട്ടിലേക്കു. ആ വഴിക്കൊന്നു പറന്നാലോ..
സ്റ്റേഡിയത്തിനു പുറത്തു ഡ്രൈവിങ് ക്ലാസിനായി കുറ്റികൾ നാട്ടിയിരിക്കുന്നത് കാണാം.
ആരൊക്കെയോ സ്റ്റേഡിയത്തിനു ചുറ്റും നടക്കുന്നുണ്ട്. കാറുകളും, ബൈക്കുകളും അവിടവിടെ ആയി കാണാം.
പിന്നിലെ റോഡിലൂടെ വീടിന്റെ ദിശയിൽ പറന്നു.
IMA ഹാളും, അതിനു എതിർദിശയിലായി യൂറോപ്യൻ സ്റ്റൈലിലുള്ള അടിപൊളി മാളികയും കണ്ടു. അതിന്റെ കോംബൗണ്ടോക്കെ അടിപൊളി. അതിനു പിന്നിലായി കുറെ വില്ലകളും !. ഇത്ര അധികം വില്ലകൾ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ ?!! ഞെട്ടി എണീറ്റു. ശ്ശെടാ.. നശിപ്പിച്ചു. ഇത്ര നേരം കണ്ടതും സ്വപ്നാമായിരുന്നു.. വീടിനടുത്തേക്കു പറക്കാൻ പറ്റിയില്ല :(സ്വപ്നത്തിനകത്തെ സ്വപ്നം. ഇനി ബാക്കി കാണാൻ പറ്റില്ല.

{ സംഗതി എന്താന്ന് വച്ചാൽ.. പറക്കുന്ന സ്വപ്നം കണ്ടുതുടങ്ങുമ്പോഴേ മനസു പറയും അത് സ്വപനം ആണെന്ന്. അപ്പോൾ പാതി ബോധം വരും. പിന്നെ പാതി ഉണർന്നു നമ്മുടെ ഇഷ്ടത്തിന് അനുസരിച്ച വീണ്ടും കൺട്രോൾഡ് ആയി സ്വപനം കാണും. സെൽഫ് ഹിപ്നോസിസ് പോലെ. ഇതിനെ ലൂസിഡ് ഡ്രീം എന്ന് പറയാം. ഓ..ഇപ്പോഴാ ഓർത്തേ .. ലൂസിഡ് ഡ്രീമിനെപ്പറ്റി ശാസ്ത്രലോകത്തിൽ ഇടയനായി ഒരു വീഡിയോ എടുക്കണം... }

അല്ലാ.. ഞാൻ എവിടെയാ..കൂരാക്കൂരിരുട്ട്. കണ്ണാണെങ്കിൽ തുറക്കുവാനും പറ്റുന്നില്ല. ഓ...ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഹൈബർനേഷൻ ചേമ്പറിൽ ആണ്. ചൊവ്വയിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ ആണു :)സമാധാനമായി. എല്ലാം ഒന്ന് ഓർത്ത് എടുക്കട്ടെ..
.
2017 മാർച്ചു-12 നു ഫ്ളോറിഡയിൽനിന്നു തിരിച്ചു. ഇടയ്ക്കു ഏപ്രിലിൽ വാൽനക്ഷത്രത്തിൽ ഇറങ്ങി. 26 നു അവിടന്ന് പൊന്നു.
ഏപ്രിൽ 28 നു ഹൈബർനേഷൻ ചേമ്പറിൽ കയറി. അല്ലാ.. നമ്മുടെ ആൽബർട്ട് എവിടെയാണാവോ. ചേമ്പറിൽത്തന്നെയോ അതോ വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയോ ആവോ.. :) പാവം. അവനായിരുന്നല്ലോ ഈ ബോറിങ് യാത്ര ഒഴിവാക്കി ഭൂമിയിൽ തിരിച്ചുപോണം എന്ന് പറഞ്ഞത് :)

നടുവിരൽ ഒന്ന് മടക്കി ഉള്ളംകൈയ്യിൽ തൊട്ടാൽ ചേബറിന്റെ കൺട്രോൾബോർഡ് കണ്മുന്നിലെ ഹെഡ്‌സെറ്റിൽ തെളിയും. ബാക്കിയൊക്കെ കണ്ണിന്റെ ചലനംകൊണ്ടും, തൊണ്ടയുടെ വൈബ്രെഷൻകൊണ്ടും കൺട്രോൾ ചെയ്യാം.

വിരൽ മടക്കി.. വളരെ സ്ലോവിൽ കണ്മുന്നിൽ സ്‌ക്രീൻ തെളിഞ്ഞു. സെപറ്റംബർ 6 . ടെക്സാസ് സമയം രാവിലെ 7 :15 .
യാത്രയുടെ ചാർട്ട് കാണാം. ഇനിയും 2 മാസമുണ്ട് ചൊവ്വയിൽ ഇറങ്ങാൻ. അല്ലാ..ഞാനെന്തിനാ ഇപ്പോഴേ ഉണർന്നത് ! അല്ലെങ്കിലും പണ്ടേ ഞാൻ ഇങ്ങനെയാ. വീക്കെൻഡായാലും രാവിലെ എണീക്കും. മറ്റുള്ളവർ സുഖായി കിടന്നുറങ്ങുന്നത് കാണുമ്പോൾ കൊതിയാവും. എന്തായാലും ഇപ്പോൾ ചേമ്പറിൽനിന്നു വെളീൽ ഇറങ്ങണോ വേണ്ടയോ ?? ഇറങ്ങിയിട്ട് എന്ത് ചെയ്യാനാ.. ആൽബർട്ട് എന്തായാലും നേരത്തെ ഉണർന്ന് വെളിയിൽ ഇരിക്കില്ല. പുറത്തിറങ്ങി നോക്കിയാൽ വല്ലതും കാണാൻ പറ്റുമോ ? ഭൂമി ഇപ്പോൾ 20 പ്രകാശമിനിറ്റ് ദൂരെ എങ്കിലും ആയിരിക്കും. നോക്കിയാൽ കൂടിവന്നാൽ ഒരു സ്റ്റാർ പോലെ കാണും. അതന്നെ. പക്ഷെ ചൊവ്വ ചെറിയൊരു ഡിസ്‌ക്കായി കാണാൻ സാധിക്കുമോ ആവോ :(
ചുമ്മാ ഒന്ന് വെളീൽ ഇറങ്ങിനോക്കാം. ഇതൊക്കെ അല്ലെ ഒരു രസം.
.
ചേംബർ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങാനുള്ള നിർദേശം കൊടുത്തു.
.
.
കണ്ണ് മെല്ലെ തുറന്നു.
പേടകത്തിനകത്തു അത്യാവശ്യത്തിനു പ്രകാശം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ലൈറ്റ് ഒന്നും ഇട്ടിരുന്നില്ല. ഞാനൊട്ടു ലൈറ്റ് ഓൺ ആകുവാനുള്ള ദിർദേശം കൊടുത്തിരുന്നും ഇല്ല.
ഇതെന്താ ഭൂമിയിലാണോ പേടകം ?? വട്ടത്തിലുള്ള വിൻഡോയിലൂടെ നന്നായി പ്രകാശം അകത്തേക്ക് കടക്കുന്നു ! എന്തോ പന്തികേടുവണ്ടല്ലോ :O
വലത്തെ കൈ വച്ച് പേടകത്തിൽ തള്ളി മെല്ലെ ഞാൻ വിൻഡോയ്ക്ക് അടുത്തേക്ക് വായുവിലൂടെ ഒഴുകി നീങ്ങി. ഇതെന്താ അത്ഭുതം !! ആനകേറാമല ആടുകേറാമല, ആയിരം കാന്താരി പൂത്തിറങ്ങി എന്ന് പറഞ്ഞതുപോലെ വെളിയിൽ പന്തം കത്തുന്നതുപോലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ കത്തി നിൽക്കുന്നു. വിൻഡോയ്ക്കു ചുറ്റുമുള്ള വലയത്തിൽ രണ്ട് കൈയും മുറുക്കെപ്പിടിച്ചു മൂക്ക് ഗ്ലാസ്സിൽ തൊടുവിച്ചു പുറത്തേക്കു നോക്കി. കണ്ണ് ചിമ്മിപ്പോകുന്നത്ര ശ്കതമായാണ് നക്ഷത്രങ്ങളിനിന്നുള്ള പ്രകാശം. ഏതൊക്കെയാണ് ഈ നക്ഷത്രങ്ങൾ ? ഒന്നും മനസിലാവുന്നില്ല. എനിക്കാണെങ്കിൽ ആകാശത്തിലെ സ്റ്റാർസ് ഒക്കെ കാണാപ്പാഠം ആണു. എന്നിട്ടും..
കവിൾ ഗ്ളാസ്സിൽ മുട്ടുന്ന രീതിയിൽ ഒട്ടിച്ചു സൈഡിലേക്ക് നോക്കി. ആകെ ഒരു വെടിക്കെട്ട് കാണുന്നപോലെ.
.

Share The knowledge !

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *