സ്പുട്നിക്-1 - വാർത്താവിനിമയ, വിവരസാങ്കേതികതാ രംഗത്ത് വൻകുതിച്ചുചാട്ടം ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു ശ്രദ്ധേയ കാൽവയ്പ്

1950-1960 കാലഘട്ടം

ശീതയുദ്ധം അതിന്റെ മൂർധന്യാവസ്ഥയിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം. ലോകത്തെ 2 വൻ ശക്തികൾ- അമേരിക്കയും സോവിയറ്റ് യൂണിയനും – നേരിട്ടുള്ള യുദ്ധമുന്നണിയിലല്ലാതെ മറ്റെല്ലാ രീതിയിലും വീറും വാശിയോടുംകൂടെ പൊരുതികൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സർവ വിനാശകാരിയായ ആയുധങ്ങൾ 2 ഭാഗത്തും കുമിഞ്ഞുകൂടുന്നു. അമേരിക്ക കണ്ടുപിടിക്കുന്ന പുതിയ ആയുധത്തിന് സമാനമായതോ അതിനെ മറികടക്കാൻ പോന്നതോ ആയ പുതിയ ഒന്ന് സോവിയറ്റ് യൂണിയനും മാത്സര്യബുദ്ധിയോടെ നിർമിച്ചുപോന്നു. ലോകത്തെ മുഴുവനായി ചുട്ടുചാമ്പലാക്കാൻ കെൽപ്പുള്ള പലതരം ആയുധങ്ങളുടെ പണിപുരയിൽകൂടിയായിരുന്നു ഈ 2 വന്ശക്തികളും. ആയുധമേഖലയിലെ വമ്പൻ കുതിച്ചുചാട്ടത്തിനാണ് ഈ മാത്സര്യം വഴിയൊരുക്കിയത്. പ്രഹരശേഷിയും പരിധിയും വികസിപിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആയുധങ്ങൾ 2 ഭാഗത്തും കുമിഞ്ഞുകൂടി. എന്നാൽ ഭാഗ്യമെന്ന് പറയട്ടെ, ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക രംഗത്തുള്ള പെട്ടെന്നുള്ള ഒരു മുന്നേറ്റത്തിന് ഉൾപ്രേരകം കൂടി ആയിരുന്നു ശീതയുദ്ധം. അതുപോലെതന്നെ എടുത്തുപറയേണ്ട ഒന്നാണ് ബഹിരാകാശ ഗവേഷണ രംഗത്ത് ഉണ്ടായ വളർച്ച. Sputnic crisis എന്നും Space race എന്നുമൊക്കെ പേരിട്ട് വിളിച്ച കിടമത്സരമാണ് ബഹിരാകാശ ഗവേഷണ രംഗത്തെ പെട്ടെന്നുള്ള വളർച്ചയ്ക്ക് ഒരു പ്രധാന കാരണം ആയി മാറിയത്

1955 ജൂലൈ 29

അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ആയിരുന്ന ദ്വിട് ഡേവിഡ് ഐസെൻഹോവെർ വൈറ്റ് ഹൌസിൽ ഒരു പ്രസ് മീറ്റിംഗ് വിളിച്ചുകൂട്ടി. തങ്ങളുടെ ബഹിരാകാശ ഗവേഷക പദ്ധതികളെയും മറ്റുംകുറിച് ഒരു വിവരണം നടത്തുകയായിരുന്നു ഉദ്ദേശം. ആ മീറ്റിംഗിൽ വളരെ സുപ്രധാനമായ മറ്റൊരു വിവരംകൂടി അദ്ദേഹം ലോകത്തെ അറിയിച്ചു. 2 വർഷത്തിന് ശേഷം വരുന്ന International geo-phisical year നോട് അനുബന്ധിച്ച് അമേരിക്ക ഒരു കൃത്രിമ ഉപഗ്രഹം വിക്ഷേപിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. വളരെ അത്ഭുതത്തോടെയാണ് ലോകം ആ വാർത്ത ശ്രവിച്ചത്. കൃത്രിമഉപഗ്രഹം എന്ന ഒരു സാധ്യത സങ്കല്പത്തിൽപോലും ഇല്ലാതിരുന്ന സമയം ആയിരുന്നു അത്. ജൂൾസ് വെർനെയുടെ ഒരു ചെറുകഥയിലെയും കോൺസ്റ്റാന്റിന് സിയോൾകോവ്‌സ്കിയുടെ ഒരു പ്രബന്ധത്തിലെയും ഭാവന മാത്രമായിരുന്നു അതിനുമുൻപ് കൃത്രിമ ഉപഗ്രഹം. അമേരിക്കൻ ജനതയോടൊപ്പം ലോകം മുഴുവൻ ആ വാർത്ത കേട്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ ബദ്ധവൈരിയായ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ ഈ വാർത്ത ഞെട്ടലോടെയാണ് ശ്രവിച്ചത്. കാരണം ഒരു കൃത്രിമ ഉപഗ്രഹ പദ്ധതി അവരുടെ അണിയറയിൽ പതിയെ വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. സോവിയറ്റ് ചീഫ് റോക്കറ്റ് സയന്റിസ്റ് അയ സെർജി കൊറോലിവ് ഒരു ഒരു ഉപഗ്രഹ പദ്ധതി 1954 ഇൽ തന്നെ സോവിയറ്റ് മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടി പോളിറ്റ് ബ്യുറോയിൽ സമർപ്പിച്ചിരുന്നു . അമേരിക്കയുടെ നീക്കം മനസിലാക്കിയ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ കൃത്യം ഒരാഴ്ചക്ക് ശേഷം ആഗസ്റ്റ് 8 ന് ഉടനടി പോളിറ്റ് ബ്യുറോ ചേർന്നു. എന്ത് വിലകൊടുത്തും അമേരിക്കയ്ക്കും മുൻപേ പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കാൻ നിർദ്ദേശം കൊടുത്ത്, കൃത്രിമോപഗ്രഹ പദ്ധതിക്ക് അംഗീകാരം നൽകി.

പോളിറ്റ് ബ്യുറോയുടെ അംഗീകാരം ലഭിച്ചതോടെ പദ്ധതി ശരവേഗത്തിൽ മുൻപോട്ട് പോകാൻ ആരംഭിച്ചു. ആഗസ്റ്റ് 30 ന് ചീഫ് സോവിയറ്റ് റോക്കറ്റ് സയന്റിസ്റ് Sergi korolev ഉം Head of state Commission-R-7 Rocket launcher വാസിലി റയാബിക്കോവ് (Vasily Ryabikov) ഉം ഒര് മീറ്റിംഗ് വിളിച്ചുകൂട്ടി. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ ഭൂഖണ്ഡാന്തര ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈൽ ആയ R-7 ന്റെ ഒരു 3-Stage version കൃത്രിമ ഉപഗ്രഹ പദ്ധതിക്കായി ഉപയോഗിക്കാൻ തീരുമാനത്തിലെത്തി. തുടർന്ന് R-7 rocket ന്റെ modification പ്രവർത്തനങ്ങൾ അതിവേഗം മുൻപോട്ട് പോയി.

പല വിഭാഗങ്ങളിൽ ആയി ആരംഭിച്ച പ്രവർത്തനങ്ങൾ അതിവേഗം മുൻപോട്ട് പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒരുപാട് വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു ഓരോ ഘട്ടവും. ഭൂമിയുടെ ഗുരുത്വാകർഷണബലത്തെ മറികടന്ന് ഭ്രമണപഥത്തിൽ ഉപഗ്രഹത്തെ എത്തിക്കുക പ്രതീക്ഷിച്ചതിനെക്കാൾ വളരെ ദുഷ്കരമായിരുന്നു. Object-D എന്ന് പേരിട്ട ഉപഗ്രഹത്തിൽ സാന്ദ്രത, അയോൺ ഡെൻസിറ്റി, സൗര്യകാറ്റ്, കാന്തിക മണ്ഡലം, കോസ്മിക് രശ്മികൾ എന്നിവയെപ്പറ്റിയൊക്കെ പഠിക്കാൻ ഉള്ള ഉപകരണങ്ങൾ ഉള്കൊള്ളിച്ചിരുന്നു. ഭാവിയിൽ വിക്ഷേപിക്കേണ്ട കൃത്രിമോപഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ഈ പഠനങ്ങൾ അനുഗ്രഹം ആവേണ്ടതായിരുന്നു.

ഉപഗ്രത്തിന്റെ നിർമാണം നിശ്ചിത സമയത്തിനകം ഏറെക്കുറെ പൂർത്തീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ഗ്രൗണ്ട് സ്റ്റേഷൻ ന്റെ പണികൾ ഒന്നും എവിടെയും എത്തിയിരുന്നില്ല. അതുപോലെ തന്നെ വളരെ കൃത്യമായി നടത്തേണ്ട ഓർബിറ് കാൽകുലേഷൻ പൂർണമായും കൃത്യമായിരുന്നില്ല. ഏറ്റവും അധികം വിഷമം നേരിട്ടത് R-7 Rocket ന്റെ മോഡിഫിക്കേഷൻ ആണ്. ഇത്രയും ഭാരമുള്ള payload ഗുരുത്വാകർഷണബലത്തെ മറികടന്ന് ഭ്രമണപഥത്തിൽ എത്തിക്കുക എന്നത് അതീവ ദുഷ്കരമായിരുന്നു. ഇവയൊക്കെകൊണ്ട് ഉപഗ്രഹം പറഞ്ഞ സമയത്ത് വിക്ഷേപിക്കാനാകില്ല എന്ന് അധികൃതർക്ക് ബോധ്യമായി. സെർജി കോറോളവ് ഈ കാര്യം പോളിറ്റ് ബ്യുറോയിൽ ഉന്നയിക്കുകയും ഉപഗ്രഹ വിക്ഷേപണത്തിനുള്ള സമയം നീട്ടിവാങ്ങുകയും ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും തങ്ങൾക്കുമുമ്പ് അമേരിക്ക ഉപഗ്രഹം ഭ്രമണപഥത്തിൽ എത്തിക്കുമോ എന്ന ഒരു പേടി കാരണം ഗവണ്മെന്റ് Object-D പദ്ധതി താത്കാലികമായി നിർത്തി വയ്ക്കാനും സങ്കീർണതകൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത മറ്റൊന്ന് -Object-PS – തുടങ്ങാനും ആവശ്യപ്പെട്ടു. International geo physical year ഇൽ അമേരിക്ക തങ്ങളുടെ കൃത്രിമഉപഗ്രഹം വിക്ഷേപിക്കുന്നതിന് മുൻപ് എന്ത് വിലകൊടുത്തും തങ്ങൾക്ക് ആ നേട്ടം സ്വന്തമാക്കണമെന്ന് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു.

1957 ഫെബ്രുവരി 12ന് സോവിയറ്റ് മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടി കേന്ദ്രകമ്മറ്റി Object-PS നുള്ള അന്തിമ അനുവാദം കൊടുത്തു. തുടർന്ന് Soviet rocket scientific team ന് കീഴിൽ ഉപഗ്രഹ നിർമാണവും R-7 Rocket modification ഉം എണ്ണയിട്ട യന്ത്രം കണക്കെ പ്രവർത്തിച്ചുതുടങ്ങി.

ഏതാണ്ട് 3 മാസം കൊണ്ട് R-7 Rocket ഇൽ ഉപഗ്രഹ വിക്ഷേപണത്തിനു വേണ്ട മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി. തുടർന്ന് മെയ് മാസം ആദ്യം പരീക്ഷണ വിക്ഷേപണത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. ആദ്യപരീക്ഷണം മെയ് 15 ന് ആയിരുന്നു. വിക്ഷേപിച് ആദ്യ സെക്കന്റുകളിൽ നിശ്ചിത പാതയിലൂടെ സഞ്ചാരം തുടർന്ന റോക്കറ്റ് 98 ആം സെക്കൻഡിൽ , വിക്ഷേപണത്തറയിൽ നിന്നും 400കിമി അകലെ ആകാശത്തുവച് ഒരു തീഗോളമായി കത്തിയെരിഞ്ഞു.

ആദ്യപരാജയത്തിൽനിന്നും പാഠങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട ഗവേഷകസംഘം പോരായ്മകൾ പരിഹരിച് ജൂൺ മാസം 11ആം തീയതി രണ്ടാം പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് തയ്യാറെടുത്തു. എന്നാൽ റോക്കറ്റ് ഭാഗങ്ങൾ കൂട്ടിയോജിപിച്ചതിലെ പിഴവുകൾ കാരണം ആ പരീക്ഷണവിക്ഷേപണം നടന്നില്ല. തുടർന്ന് ആ മാസം അവസാനത്തോടുകൂടി ഒരുപരീക്ഷണത്തിനുകൂടി തയാറെടുത്തെങ്കിലും Longitudinal axis ലെ പിഴവുകൾ നിമിത്തം എൻജിൻ ഓട്ടോമാറ്റിക് ആയി shutdown ആകുകയും റോക്കറ്റ് നിലംപൊത്തി അതും ഒരു പരാജയം ആയി മാറി. ഈ 3 പരാജയങ്ങളെയും വിശദമായി പഠിച്ച സോവിയറ്റ് റോക്കറ്റ് സയന്റിഫിക് ടീം R-7 rocket വീണ്ടും ഉടച്ചുവാർത്തു. 280 ടന്നും 29.1 മീറ്ററും ഉണ്ടായിരുന്ന വാഹനം 272 ടൺ ആയി മാറ്റം വരുത്തി. തുടർന്ന് ആഗസ്റ്റ് 21 ന് 4ആം പരീക്ഷണവിക്ഷേപണം നടത്തി. തുടർച്ചയായ 3 പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് ശേഷം വിജയംകണ്ട ഈ പരീക്ഷണത്തിലൂടെ Payload നിശ്ചിത ഉയരത്തിൽ എത്തിക്കുവാൻ സാധിച്ചു. തുടർന്ന് അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ഭൂമിക്ക് മുകളിൽ 10കിമി ദൂരെവച് കത്തിച്ചാമ്പലകുകയും ചെയ്തു.

6 ഗ്രൗണ്ട് സ്‌റ്റേഷനുകളാണ് സോവിയറ്റ് യൂണിയനിൽ പണിതീർത്തത്. IP-1 to IP-6. ഇതിൽ IP-1 വിക്ഷേപണത്തറയിൽ നിന്നും 1കിമി ദൂരത്തയിരുന്നു. ഇവയിൽ ഘടിപ്പിച്ചിരുന്ന ട്രാൻസ്പോണ്ടറുകൾ മുഖേനയാണ് സ്പുട്നികിൽ നിന്നും വന്ന റേഡിയോസിഗ്നൽ സ്വീകരിച്ചിരുന്നത്.

റോക്കറ്റ് വിക്ഷേപണപരീക്ഷണം വിജയമായതോടെ സെപ്റ്റംബർ 22 ഓടുകൂടി R-7 റോക്കറ്റ് ഉം Sputnik-1 എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്ത Object-PS ഉപഗ്രഹവും ബൈക്കാനുർ വിക്ഷേപണത്തറയിൽ എത്തിച്ചു.

സ്പുട്നിക് -1
^^^^^^^^^^^^^^^

83.6 കിലോഗ്രാം ഭാരവും 58cm diameter ഉം ഉള്ള, football നേക്കാൾ അൽപംകൂടി വലിപ്പം ഉള്ള ഒരു ഗോളം ആയിരുന്നു സ്പുട്നിക് 1. 36 ബോൾട്ടും 2 ‘O’ റിങ്ങുകളും ചേർത്ത് ബന്ധിച്ച 2 അർദ്ധഗോളങ്ങൾ കൊണ്ടായിരുന്നു ഇത് നിർമിച്ചത്. 2 മില്ലിമീറ്റർ കനം ഉണ്ടായിരുന്ന ഇതിന് പുറമേകൂടി താപപ്രതിരോധത്തിനായി Highly polished heat shield (AMG6T- Aluminium, magnesium, titanium compound) കൂടി പൂശിയിരുന്നു. 2.4 ഉം 2.9 ഉം മീറ്റർ നീളമുള്ള 2 ജോഡി ആന്റിനയും ഇതിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. (ചിത്രം ശ്രദ്ധിക്കുക). 51 കിലോഗ്രാം ഭരമുണ്ടായിരുന്ന silver zinc battery ആയിരുന്നു ഇതിന്റെ power supply. 15 ദിവസം ആയിരുന്നു ഇതിന്റെ കാലാവധി. എങ്കിലും പരമാവധി 22 ദിവസം വരെ ഊർജം പ്രധാനം ചെയ്യാൻ ഈ ബാറ്ററിക്ക് കഴിയും എന്ന് കണക്കുകൂട്ടിയിരുന്നു. 3.5 കിലോഗ്രാം ഉള്ള ഒരു ട്രാൻസ്മിറ്റിങ് യൂണിറ്റും ഒരു dual switch thermal fan ഉം ആയിരുന്നു മറ്റ് ഉപകരണങ്ങൾ. (Photoelectric cell കൾ ആ കാലത്ത് ശൈശവദശയിൽ ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽനിന്നും ബാറ്ററികൾ ചാർജ് ചെയ്യാൻ സാധിച്ചില്ല)
Mikhail S Khomyakov ആയിരുന്നു സ്പുട്നികിന്റെ Chief constructing Officer.

വിക്ഷേപണം
==========

1957 ഒക്ടോബർ 4. UTC 19.28.34. ബൈക്കാനുർ 1/5 വിക്ഷേപണത്തറയിൽ നിന്നും സ്പുട്നിക് 1 നെയും വഹിച്ച് R-7 റോക്കറ്റ് തീതുപ്പികൊണ്ട് കുതിച്ചുയർന്നു. കൃത്യം 116 ആം സെക്കൻഡിൽ side boosters വാഹനത്തിൽ നിന്നും വേർപെട്ട് core stage engine പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. 295.4 സെക്കൻഡിൽ core stage engine ഉം shut down ആയി. അപ്പോളേക്കും ഉപഗ്രഹം സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നും 223 കിമി മുകളിൽ 7787 m/s velocity യിൽ എത്തിയിരുന്നു. Core stage engine കട്ട് ആയി 19.9 സെസെന്റിന് ശേഷം സെക്കന്റ് സ്റ്റേജിൽ നിന്നും ഉപഗ്രഹം വേർപെട്ടു. തുടർന്ന് ഉടൻതന്നെ ഉപഗ്രഹത്തിന്റെ ട്രാൻസ്മിറ്ററുകൾ activate ആകുകയും IP-1 Ground station ലെ transponder കൾ സിഗ്നൽ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഏതാണ്ട് 2 മിനുട് നേരം, ഉപഗ്രഹം ചക്രവാളത്തിൽ മറയും വരെ, IP-1 ഇൽ സിഗ്നലുകൾ കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഉപഗ്രഹം ഒരുവട്ടം ഭ്രമണപഥത്തിൽ കൂടിയുള്ള സഞ്ചാരം പൂർത്തിയാക്കിയതിന് ശേഷം(96.2mnt) ഉപഗ്രഹവിക്ഷേപണം വിജയിച്ച വിവരം നികിത ക്രൂഷ്‌ചേവ് നെ അറിയിച്ചു. വിവരം ലോകത്തെ അറിയിച്ചുകൊണ്ട് Telegraph Agency of the Soviet Union (TASS) ഇപ്രകാരം പ്രക്ഷേപണം നടത്തി “As result of great, intense work of scientific institutes and design bureaus the first artificial Earth satellite has been built”.

ലോഞ്ച്ന് തൊട്ടുമുൻപ് സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ വിവരം പരസ്യപ്പെടുത്തിയിരുന്നെങ്കിലും അധികം ആരും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാൽ വിക്ഷേപണവിജയം ഏവരെയും ഒരുപോലെ ഞെട്ടിക്കുകയും ആവേശത്തിലാഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. 26 മീറ്റർ നീളവും 7.5 ടൺ ഭാരവും ഉള്ള R-7 ന്റെ core സ്റ്റേജ് ഭാഗവും ഉപഗ്രഹത്തോടൊപ്പം ഭ്രമണപഥത്തിൽ ചുറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇവ രണ്ടും ഭൂമിയിൽ നിന്നും കാണാൻ സാധ്യമായിരുന്നു. അമേരിക്കയിലെയും ലോകമെങ്ങുമുള്ള മറ്റുരാജ്യങ്ങളിലെയും നിരീക്ഷണകേന്ദ്രങ്ങളിലിരുന്നുകൊണ്ട് നിരീക്ഷകർ മനുഷ്യന്റെ ഈ നേട്ടത്തെ വീക്ഷിച്ചു. ശാസ്ത്രജഞർ സ്വപ്‌നങ്ങൾ കണ്ടു. പത്രങ്ങൾ നിറം പിടിപ്പിച്ച ലേഖനങ്ങൾ എഴുതി. പുതിയ ഒരു space age ലേക്കുള്ള വാതായനങ്ങളാണ് ഈ കുഞ്ഞൻ ഉപഗ്രഹം എന്ന് പ്രകീർത്തിച്ചു. അന്യ ഗ്രഹങ്ങളിലേക്കും മറ്റു ഗാലക്സികളിലേക്കും യാത്രകൾ പോയി അവിടെ താമസമാക്കുന്നതിനെപ്പറ്റിയുള്ള സാധ്യതകളെപ്പറ്റി നെടുങ്കൻ ചർച്ചകൾ നടത്തി. ശാസ്ത്രകുതുകികൾ അതിരുകളില്ലാതെ സ്വപ്‌നങ്ങൾ നെയ്തു. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ ഈ നേട്ടത്തെപ്പറ്റി മിക്കരാജ്യങ്ങളും ആദ്യം ഒന്ന് ഭയപെട്ടെങ്കിലും മാനവരാശിയുടെ എക്കാലത്തെയും വലിയ നേട്ടമായി ഇതിനെ കണക്കാക്കി സന്തോഷം കൊണ്ടു.

ഭൂമിക്കുചുറ്റും ഭ്രമണം ആരംഭിച്ച സ്പുട്നിക് 1 മണിക്കൂറിൽ 29000 കിമി സഞ്ചരിച്ചിരുന്നു. 96.2 മിനുട് ആയിരുന്നു ഒരു ഓർബിട് പൂർത്തിയാക്കാൻ വേണ്ട സമയം. ഇതിൽ ട്രാക്കിങ്ങിനുവേണ്ടി സെൻസറുകൾ ഒന്നും ഘടിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. Upper atmosphear ലെ സാന്ദ്രത ഉപഗ്രഹത്തിന്റെ സഞ്ചാരത്തിൽ ഒരു വലിവ് (Drag) ഏല്പിച്ചിരുന്നു. ഇത് radio signals ഇൽ വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങൾ നോക്കിയാണ് ionosphear നെ പറ്റിയുള്ള ചില വിവരങ്ങൾ ശേഖരിച്ചത്. സ്പുട്നികിന്റെ ഒരു വിലപ്പെട്ട സംഭവനയായിരുന്നു ഇത്. 15 ദിവസം മാത്രമായിരുന്നു സ്പുട്നികിന്റെ ബാറ്ററി യുടെ കാലാവധി. എങ്കിലും 21 ദിവസം വരെ സ്പുട്നിക് weak signals transmit ചെയ്തു. തുടർന്ന് സ്പുട്നികിൽ നിന്നും സിഗ്നലുകൾ ഒന്നുംതന്നെ ലഭിക്കാതായി. എങ്കിലും 1958 ജനുവരി 4 വരെ -92ദിവസം- സ്പുട്നിക് ഭ്രമണപഥത്തിൽ തുടർന്നു. ഇതിനോടകം സ്പുട്നിക് 1440 തവണ ഭൂമിയെ വലം വക്കുകയും 70 മില്യൺ കിമി സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 1958 ജനുവരി 4 ന് ഭ്രമണപഥത്തിൽ നിന്നും തെറ്റി ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നതിനിടെ ആ കുഞ്ഞൻ ഉപഗ്രഹം എരിഞ്ഞുതീർന്നു.

ഒരർത്ഥത്തിൽ നോക്കിയാൽ ശീതയുദ്ധതിന്റെ സംഭവനയായിരുന്നു സ്പുട്നിക്. അതുപോലെതന്നെ ആയുധ സംഭരണത്തിൽ നിന്നും ഒരളവുവരെ ഇരുശക്തികളുടെയും ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനും സ്പുട്നിക്കിനായി. സ്പുട്നിക്കിനുശേഷം നടന്ന Space crisis ഉം Space race ഉം എല്ലാം ചരിത്രം. മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളെയും ആഗ്രഹങ്ങളേയും നക്ഷത്രങ്ങളോളം എത്തിക്കുന്നതിൽ സ്പുട്നിക് വചിച്ച പങ്ക് ചെറുതല്ല. ഇന്ന് നാം ഉപയോഗിക്കുന്ന വിവരസാങ്കേതികതാ, വാർത്താവിനിമയ സൗകര്യങ്ങളുടെയെല്ലാം തലതൊട്ടപ്പൻ ഈ കുഞ്ഞൻ ഉപഗ്രഹം തന്നെ.

Image

ഒരു അഭിപ്രായം പറയൂ